علی کریمی جدال عصیان با دروغ!

گروه ورزشی: علی کریمی هیچ‌وقت معمولی نبود. هر لحظه می‌توانست کاری بکند که کسی انتظارش را ندارد. توپ را می‌گرفت، سرش را پایین می‌انداخت و راهش را باز می‌کرد، برایش فرقی نداشت که بازیکن روبه‌رویش میشاییل بالاک در لباس بایرن مونیخ یا مارکار آقاجانیان در پیراهن پاس. آنقدر خوب بود که می‌گفتند تاکتیک پرسپولیسِ علی پروین در آن سال‌ها این بود: «توپو بدیدش علی، خودش میبره میکندش تو گل!» سرکش بود و بی‌قرار اما کم حرف اما او در این چندساله در تلگرام و اینستاگرام هر وقت خواسته موج تازه‌ای خلق کرده است. کریمی حواریون خودش را دارد.یک لشکر از میانسالانی که بازی او را دیده‌اند، جوان‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی مسحور های‌لایت بازی‌هایش شده‌اند و نوجوان‌هایی که او را یک قهرمان مبارزه با فساد در فوتبال و حتی کنشگر اجتماعی می‌دانند. اینکه تا چه اندازه در اظهارنظرهای مختلفش حق با اوست، یک ماجرای بی‌اهمیت است، او شیفتگانی دارد که نام و شماره هشت‌اش را روی پوست تن‌شان خالکوبی می‌کنند. کار از هواداری به پرستش رسیده‌ است. خیلی‌ها دوستش دارند چون مثل بعضی از چهره‌های فوتبال نقاب و بزک ندارد. معتقدند بی‌شیله پیله است. حرفش را می‌زند حتی اگر به ضررش باشد.شاید برای همین رفتارش بود که در فوتبال به آنچه که استحقاقش را داشت نرسید. کسانی بر این باورند که او اگر «سیاست» داشت حتماً می‌توانست به موفقیت‌های بیشتری برسد. سیاست به معنای رندی و توانایی خم و راست شدن به موقع یا به زبان نیاوردن حرف‌هایی که ضرورتی برای بیانش نیست. با این همه او هنوز هم در اینستاگرام و تلگرامش می‌تواند با چند خط مدیران باشگاه پرسپولیس را به چالش بکشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *